"...well eis Sprooch elo réischt geschriwwen gëtt"
"Ons Sprooch, dat ass en alen hellegen Eechebam: Keng Mënschenhand huet se geplanzt, zënter dausend Joer gruewen sech seng Wuerzelen an onst Land."
"Ons Sprooch, dat ass d'Muerch an de Schanken, si ass d'Blutt an onseren Oderen. Duerch d'Blutt verierft sech den Art: an dee soll keen ons verdierwen."
"Ons Sprooch, dat ass dem Vollek säi Geescht, de Lëtzebuerger Geescht, deen oppen ass (...). Ons Sprooch dat ass d'Lëtzebuerger Häerz, dat ëmmer festgehalen huet um Troun an um Glaw, um Vollek an dem Land"
Un Hand vun den Aussoen vum Staatsminister Paul Eyschen stelle mer fest:
- Eis Sprooch huet sech net vill verännert zënter 1903.
- Schonn 1903 ass eis Sprooch geschriwwe ginn.
- Schonn 1903 war d'Lëtzebuerger Sprooch e ganz wichtege Bestanddeel vun der Lëtzebuerger Identitéit.
- Zënter 1000 Joer schonn entwéckelt sech d'Lëtzebuerger Sprooch.
- de "Lëtzebuerger Geescht" war schonn deemols oppen.
De Paul Eyschen war Staatsminister vun 1888 bis 1915.
de ganzen Text: